تغذیه گوسفندان
کبالت
کبالت به مقدار کم در کبد گوسفند ذخیره می شود و سنتز ویتامین ب 12بدون کبالت امکان پذیر نمی باشد وعلائم کمبود کبالت شامل کم اشتهایی ، ضعف،لاغری ،کم خونی(نرموستیک ونرمو کرومیک)کاهش تولید شیر،خشکی ،شکستگی تارهای پشم ،اسهال ،عدم بارداری در میش ،ریزش شدیداشک ،سقط جنین در میش آبستن ،عدم تعادل وحالت گیجی وتلوتلو خوردن حیوان واحتمال مرگ دام نیز وجود دارد
نیاز کبالت در بره ها بیش از میش وقوچ بوده ودر بره ها علائم کمبود کبالت در فصل بهاردیده میشود.
میزان نیاز به کبالت
یک گوسفند به وزن 60 کیلوگرم به مقدار.یک دهم.میلیگرم در روز به کبالت نیاز دارد
وتجویز کبالت از طریق خوراکی, تزریق وخوراندن حبه 2گرمی ودارای 90درصد اکسید کبالت به صورت یک بار در نگاری شکمبه ,علاوه بر موارد فوق از تزریق ویتامین B12استفاده کرد.
مقدار مازاد کبالت معمولا از بدن دام دفع میشود ودر صورت اختلال در سیستم دفع احتمال دارد علائم مسمومیت در حیوان رخ دهد که شامل شکنندگی وخشکی در مو,عدم تعادل عضلانی,بی اشتهائی وبی قراری را نام برد.
مس:
مس از نظر فیزیولوژی با متابولیسم آهن ارتباط دارد ودر اثر کمبود مس در بدن انتقال آهن از با فت ها به پلاسمای خون کاهش می یابدو امکان دارد اختلالاتی در مکانیسم انعقاد خون رخ دهد .
نصف مس گوسفند در عضلات وبقیه در کل با فت های بدن وجود داردو به ترتیب در کبد ومغز استخوان و مقدار کمتر در دیگر با فت ها ذخیره می شود در صورتی که تغذیه حیوان در شرایطی قرار گیرد که خاک وعلوفه حاصل از آن از نظر مس نقصان داشته باشد ویا مقدار مولبیدیوم درغذا زیاد با شداحتمال کمبود مس مشاهده می شود.
احتیاج گوسفند به مس معادل پنج میلی گرم در روز است کاهش مقدار مس در خون کم خونی اسهال توام با اختلالات رشد پشم ومو ,اختلال در ایجاد رنگ دانه سیاه ملانین و تحلیل رنگ دانه سیاه پشم ورنگ سیاه مو به خصوص در اطراف چشم های گوسفد مشاهده می شود
اختلالات استخوانی از قبیل لنگش ،تورم مفاصل،شکستگی استخوان هارا در بره به وجود می آورد
اختلالات عصبی کمبود مس در بره ها با عث بیماری پشت نوسانی ویا عدم تعادل به شکل همگیر را سبب می شود بیماری مولیبد نیوزیس یا تارت که با علائم اسهال مداوم هشت تا ده روز به رنگ زرد مایل به سبز می باشد و از این بیماری به نام اسهال سیاه گوسفندان نام می برد
بیماری نا خوشی نمک نیز با علائم کمبود مس وکبالت مشا به می با شد
مسمومیت با مس
کبد نخستین اندامی است که اسیب می بیند و زرد ی ویا یرقان همولایتیک که با علائم تخریب گلبول های قرمز با شکل غیر عادی در قبل از 120روزگی همراه می باشد و کبد قدرت خودر را از نظر رنگ دانه های صفرایی حاصله از تجزیه گلبول قرمز از دست میدهد و پوست حیوان برنگ زرد پریده به نظر می رسد.